ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

بیانیه به مناسبت روز دانشجو

رای دادن به این مورد
(2 رای)
منتشر شده در: مواضع

   

بسمه تعالی

 

اذ اوی الفتیه الی الکهف فقالوا ربّنا آتنا من لدنک رحمه و هیّی لنا من امرنا رَشَدا

"زمانی را به خاطر بیاور که آن جوانان به کهف پناه بردند، و گفتند: پروردگارا! به ما از سوی خودت رحمتی عطا کن، و راه نجاتی برای ما فراهم ساز .. "

 

شانزدهم آذر سرآغاز حرکتی نوپا در سیر استکبار ستیزی دانشجویان بود که با پیروزی انقلاب اوج گرفت و در گرماگرم حوادث پس از انقلاب به بلوغ رسید. این نسیم رحمت الهی بود که ذائقه ی عدالت خواه دانشجویان ایرانی را بیدار کرد و آن ها را بر ضد استکبار برانگیخت. شانزدهم آذر نشان بارزی از نقش بی نظیر دانشجویان ایران اسلامی در شناخت ریشه های استعمار و مبارزه ی صادقانه با مصادیق استکبار است. مبارزه ای که تا امروز در عرصه های مختلف داخل و خارج از کشور ادامه داشته است.  تاریخ گواه است که اساس یادبود این روز، بر تقویت روحیه تهاجم علیه استکبار است و هر برداشت و تفسیری که منافی این جهت گیری باشد اگرچه در ظاهر به جریان دانشجویی منتسب شود، ولی آشکارا یک انحراف و تحریف در روح حادثه ی شانزدهم آذر است.

تجربه ی انقلاب ثابت کرده است که وقتی استکبار از پس جریانی بر نمی آید، به ماهیت آن هجوم می برد. اینست که تلاش می کند تا شانزدهم آذر جولانگاهی برای سرسپردگان به استکبار شود که با سوء استفاده از تحرکات دانشجویی، با نظام اسلامی تسویه حساب کنند. این همان فریبی ست که در روز قدس شعار "نه غزه نه لبنان" سرداد. و همان حیلتی است که در سال 88 با سوء استفاده از نماد سبز اهل بیت سلام الله علیهم، مسجد ضراری را بر ضد اسلام و مسلمین علم کرد. همان دسیسه ای است که برای مقابله با بیداری حیات بخش شیعیان، فرقه ی ضاله ی شیعه ی لندنی و مراجع انگلیسی را به صحنه آوردند. همان دست پلیدی است که از سالها قبل نطفه نامشروع وهابیت و تکفیر را در رحم ناپاک اسلام امریکایی پرورده و اکنون نوزاد شوم خود را با خون مردم بی­گناه منطقه تغذیه می­کند.

اتحادیه ی انجمن اسلامی دانشجویان اروپا ضمن گرامی داشت این روز، برخود فرض میداند با تکیه بر همان مشی استکبارستیز و آرمانگرایانه، نکاتی را به سمع و نظر ملت عزیز بویژه جامعه دانشگاهی محترم برساند.

1.       استکبارستیزی یک مقوله موهومی یا یک آرمان خواهی غیرواقعی نیست.

 

استکبار ستیزی نه یک سلیقه ی سیاسی خاص است و نه یک روش یا تاکتیک برای زمانی معین. آرمانی است واقعی، که اصل آن الهام گرفته از مشی انبیاء بوده و خیر و سعادت دنیوی و اخروی یک ملّت را به همراه دارد و ازین حیث بر همه ی مسئولین جمهوری اسلامی فرض و لازم است. این آرمان نه فقط در کلام بلکه لزوماً باید در برنامه ریزی ها و هدف­گذاری های کلان کشور نمود و بروز داشته باشد. نمی شود کسی از درون به غرب دلبستگی داشته باشد و در عین حال شعار مبارزه با استکبار بدهد! نمی شود الگوی مصرف جامعه را به سمت کالاهای غربی سوق داد و بر تحریم فائق آمد. نمی شود صنعت داخلی را تحقیر کرد و شعار استکبار ستیزی داد.

 

رویه ی فعلی دولت محترم متاسفانه با رویه اعتماد به متخصصان داخلی چندان همخوانی ندارد. اعتمادی که لازمه ی تحقّق اقتصاد مقاومتی است. به عنوان یک نمونه، جای آن دارد که حادثه ی اخیر هواپیمای آنتونوف 140_ که علی الاغلب حاصل تلاش متخصصین داخلی است_ را یادآور شویم که پس از آن با دستور مستقیم رئیس جمهور پرواز این هواپیما متوقّف شد. بالطبع در فضای رسانه ای آن روز، کسی جرات نداشت ابراز مخالفی کند چرا که جان هم وطنانمان در میان بود. امّا باید دانست که این هواپیما حاصل زحمت خودمان است. اگر نقص دارد خودمان مقصرّیم. باید تلاش بیشتری کنیم تا بهتر شود نه اینکه آنرا تحقیر و توبیخ کنیم. مگر قدرت های دنیا چطور هواپیماساز شده اند؟ آن ها هم بارها نقص داشته اند، زمین خورده اند تا راه پیمودن را آموخته اند. جوهره ی کسانی که امروز در طراحی هواپیماهای پهن پیکر کشور در حال تلاش هستند را آنهایی تشکیل می دهند که برنامه ی موشکی ایران را در سال های جنگ هدایت کردند. آن ها که با هوش و استعداد کم نظیر خود، وزن معادلات بین المللی را با طراحی موشک های دوربرد پیشرفته تغییر دادند، امروز اینچنین با بی مهری مواجه می شوند. آقای رئیس جمهور، آیا با شهادت شهید طهرانی مقدم در یک حادثه باید فعالیت های موشکی ما متوقف می شد؟ کدام پیشرفتی است که هزینه ای در بر نداشته باشد؟

متاسفانه علی رغم شعار حمایت از تولید ملی و خودکفایی به ویژه در صنایع و محصولات راهبردی، عملکرد دولت محترم تناقضی آشکار و فاحش با رویه اعتماد به متخصصین داخلی دارد. یک نمونه ی تاسف برانگیز دیگر، عدم اعتقاد وزیر نفت به توانایی تولید تجهیزات نفتی در داخل کشور (علی رغم وجود و ثبوت توانمندی بومی) است که باعث شده تنها چشم امید به نتیجه مذاکرات جهت واگذاری طرح­های توسعه به شرکت­های خارجی باشد. مسئله دیگر اخبار مکرر از ورشکستگی و زیان ­دهی کارخانجات داخلی در اثر عدم نظارت و کنترل واردات بی رویه است. نمونه دیگر برخی مسائل زیست محیطی است که علاوه بر گرفتن رنگ و بوی سیاسی، سر از سودهای کلان برخی واردکنندگان درمی­آورد. این میان اظهارات نابجای وزیر محترم صنعت و تجارت در مورد توانمندی و قدرت رقابت تولیدات داخلی مایه ی نگرانی است. اگرچه ان شاءالله قصد ایشان ابراز دلسوزی برای صنعت کشور  جهت حل مشکل بوده ولی از یک وزیر انتظار می­رود که وزن سخنان یک مقام مسئول در نظام جمهوری اسلامی را به درستی درک کند و قبل از اینکه سخنی بگوید تبعات و عواقب آن را بر جامعه و مناسبات بین­المللی بسنجد.

 

2.       مهمترین دغدغه ی جنبش دانشجویی پیشرفت و عدالت است:

 

جنبش دانشجویی به عنوان چشم بینا و ذهن دغدغه مند مردم انقلابی ایران، مطالبات به حقّی را از مسئولین دارد. سرفصل این مطالبات توجه و اهتمام جدّی همه مسئولین به ملزومات دهه "پیشرفت و عدالت" است. مسئله عمدتاً مغفول در حوزه پیشرفت، پیشرفت در فرهنگ است و منظور از فرهنگ، مشخصاً فرهنگ و تربیت اسلامی است. لذا کار فرهنگی با این محور باید بیش از پیش مد نظر باشد.

 

آنچه که امروز بر همه واجب است حرکت به سمت یک نگاه جامع به مسائل و دوری از جزئی نگری و ازهمه بدتر سیاست زدگی است. دانشگاه های ما نیاز به آرامش و طمأنینه دارد تا در فضای عقل و منطق بتواند بالندگیِ علمی به بار آورد نه آنکه هر ساعت دستخوش جریان سازی عده ای کوته نگر سیاست زده باشد که متاسفانه دانشجو را تنها در تشنج آفرینی و تهیّج معنا می کنند. همان نگاه بصیری که در بزنگاه های مهم تاریخ این مرز و بوم، کدخدای مستبد را پس زد، در برابر حمله دشمن متجاوزگر به مرزهای کشور جانانه ایستاد و در طوفان هایِ داخلی از کشتیِ کشتیبان انقلاب و نظام مقدسش  جدا نشد، امروز نیز راه برون رفت از مشکلات کشور را یک تحوّل علمی می داند که باید در بستر دانشگاه ها شکل بگیرد. بنابراین میراث داران واقعی پیشآهنگی جنبش دانشجویی در تاریخ انقلاب، امروز نیز در رفع نیازهای اساسی جامعه پیشتازند تا با ایجاد ثبات و نشاط علمی در مقابل زیاده خواهی عناصر سطحی نگر که خواستار تنش و تشنج هستند بایستند.

 

3.       آن دیدگاهی که بخواهد فضای فکر و اندیشه ی دانشگاهیان را کنترل کند، محکوم به شکست است:

 

عمده ی تمرکز وزارت علوم، تحقیقات و فناوری اولا بایستی بر روی اصلاح ساختار علمی کشور و ثانیا بر فراهم آوردن بستر امنی برای فعالیت های دانشجویی باشد. وزارت علوم باید بکوشد تا ساختار سالمی برای تضارب جدی آراء و نظرات دانشجویان بسازد. کرسی‌های آزاداندیشی یکی از جدی‌ترین مطالباتی است که رهبر فرزانه‌ی انقلاب همواره در دیدارهایشان با دانشجویان و مجموعه‌های دانشگاهی مطرح فرموده‌اند. با وجود این و به رغم مطالبه‌ی صریح و جدی مقام معظم رهبری، هنوز آن چنان که باید و شاید در دانشگاه‌ها به بحث کرسی‌های آزاداندیشی پرداخته نشده است؛ به گونه‌ای که نارضایتی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای از روند برگزاری کرسی‌های آزاداندیشی را به روشنی می‌توان در کلام ایشان مشاهده کرد. وزرات علوم باید در سایه ی کرسی های آزاد اندیشی، آزادی بیان در حوزه ی دانشجویی را تقویت کند. امنیت روانی دانشجویان از مسائل اساسی این حوزه است. آن دیدگاهی که وزارت علوم را بازوی سیاسی ببیند تا دانشجویان کشور را به سلیقه ی خود به خط کند، بی شک محکوم به شکست است. آقایان از تجربه ی پیشینیان درس بگیرند، که چپ و راست در این حوزه خطا کرده اند. شان دانشگاه و دانشگاهیان این نیست که نیروهای سیاسی بخواهند آن ها را مدیریت کنند. وقتی دانشگاه عرصه ی تاخت و تاز نیروهای سیاسی شود، ساختار علمی کشور بی شک آسیب می بیند. کما اینکه در همین قضیه ی دانشجویان بورسیه که به ناحق برای تصفیه حساب سیاسی مطرح شد، عده ای از نخبگان تراز اوّل عطای استخدام در دانشگاه های دولتی را به لقایش بخشیده اند و در دانشگاه های خارج از کشور مشغول شده اند.

 

دانشگاه اولین مکانی است که عمده دانشجویان کشور با علوم غربی به طور جدی مواجه می شوند و اگر بستری سالم و عالمانه برای بیان عقاید و دغدغه های آنان در دانشگاه نباشد، قطعا دچار تزلزل در امور اعتقادی می­شوند. پدیده ای که ما این سال ها در دانشجویانی که از کشور خارج شده اند به وفور مشاهده می کنیم. لازم به ذکر است که در این خصوص، دفاتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها، که مهمترین متولیان و مراجع امور مذهبی در دانشگاه هستند باید بیش از پیش بکوشند تا دانشجویان را در مواجهه با نظریات غربی یاری کنند. اگر خدای نکرده نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها نیز دستخوش حوادث و بازی های سیاسی شود و تمرکز این نهاد از امور معرفتی دانشگاه به مسائل سیاسی معطوف شود، قطعا متولیّان امر پیش خداوند متعال مسئول خواهند بود.

 

 

4.       حضور ریاست محترم جمهوری در مراسم شانزدهم آذر در دانشگاه، تشریفاتی و امنیتی نشود.

 

حضور ریاست محترم جمهوری در سالروز شانزدهم آذر در دانشگاه در ادوار مختلف، سنّت حسنه و نماد بارزی از اهمیّت قائل شدن برای جنبش دانشجویی است. اینکه دانشجویان بتوانند بی هیچ واسطه ای بالاترین مقام اجرایی کشور را در سایه ی ادب و متانت به چالش بکشند، در سالروز مبارزه ی دانشجویان با استکبار و دیکتاتوری، اتفّاق خجسته ای در جمهوری اسلامی است. بی شک دوستان دانای انقلاب از این رویداد، گرچه به مذاق انحصارطلبان خوش نیاید، استقبال می کنند و به درستی آگاهند که این اتفاق چه نقش موثری در بالندگی جنبش دانشجویی دارد.

متاسفانه اخیرا حضور ریاست محترم جمهوری در دانشگاه، با موانع و محدودیت های امنیتی برای دانشجویان همراه شده است. مدعوین گزینشی هستند، سوال دانشجویان از پیش نوشته، گزینشی و محدود به یک یا دو نفر شده است. عرصه بر منتقدین تنگ شده است و مجال صحبت نمی یابند. نباید با خاموش ساختن منتقدان در دانشگاه به عقب بازگشت. دوره ی مدیریت امنیتی فضای دانشگاه گذشته است. لازمست که وزارت علوم اهتمامی به خرج دهد تا در چارچوبی عادلانه و عالمانه، دانشجویان بتوانند چونان گذشته آزادانه مسائل خود را با ریاست محترم جمهوری طرح نمایند.

 

5.       وجود فضای نقد، موضع تیم مذاکره کننده را تقویت می کند.

 

علی رغم تلاش های قابل تقدیر دستگاه دیپلماسی در زمینه مذاکرات هسته ای، نقاط ضعفی وجود دارد که بر عملکرد کلی مسئولین محترم سایه انداخته است. مدیریت غیرشفاف مذاکرات و گزارشات مبهم و کلّی از یک طرف، و فشار بی سابقه بر منتقدین دلسوز و صادق از طرف دیگر، از جمله عوامل نگرانی امروز دانشجویان بیدار است.  اساسا وجود فضای نقد درباره مذاکرات و ابراز مخالفت جدی با تضییع حقوق و دستاوردهای ملی در داخل، موضع تیم مذاکره کننده ما در مذاکرات را تقویت می کند. ابراز مخالفت جدی منتقدین ابزاری است که می تواند در مذاکرات استفاده شود، کما اینکه آمریکایی ها از این موضوع در مذاکرات ژنو استفاده کرده اند. فراموش نکنیم که فضای عاری از نقد، نتیجه اش می شود توافق های سعدآباد و پاریس، که شکستن حصار آن باعث شد تا قطع نامه های ناعادلانه شورای امنیت به سوی ما روانه شده و بهانه ی عدم اعتماد به ایران به دست غربی ها افتد.

 

6.       دوره ی مصادره به مطلوب سخنان رهبری گذشته ست.

 

دیگر زمان آن گذشته است که با فضاسازی و تحریف سخنان رهبری، بتوانند فضای نقد مسالمت آمیز را تخطئه کنند. بر همگان روشن است که رهبری ممکن است با تاکتیک های یک دولت موافق نباشند، ولی تا آنجا که از خطوط قرمز نظام عبور نکند از آن حمایت کنند. این حمایت به هیچ وجه نشان از تایید کامل جزییات عملکرد مسئولین نیست. جای شگفتی است که رسانه های زنجیره­ای دیروز حامی فتنه، مقابله‌کنندگان با اصل ولایت ‌فقیه و مروجین حاکمیت دوگانه در تقابل با رهبری، امروز به ولایت مداری سربازان صادق انقلاب و رهبری خرده می گیرند! رجوع اخباری گرایانه به صحبت‌های رهبری بهانه، زمینه برای امنیتی کردن فضا و برچسب زدن به منتقدین نمی‌شود. دورانی که می‌شد با اقداماتی از این ‌دست ساده‌لوح‌ها را بفریبند و خواص را منفعل کنند، گذشته است و ظرفیت فکری مردم و نیروهای مومن و دلسوز در این حوزه بالا رفته است، و کشور به سال‌های ابتدایی پس از جنگ برنمی‌گردد!

ما به روشنی به خاطر می آوریم شرایطی را که موجب شد رهبر معظّم انقلاب از مذاکره کنندگان توافق پاریس و سعد آباد حمایت کنند. و در عین حال، سال ها بعد وقتی حصار این توافق نامه های تحقیرآمیز شکسته شد، نارضایتی خود را از اصل تعلیق و گردن نهادن به خواسته ی مستکبران ابراز نمایند. این تجربه ثابت می کند که حمایت رهبری از مذاکره کنندگان، نشان از رضایت کامل نیست.

  

دانشجویان انجمن های اسلامی مشغول به تحصیل در اروپا، ضمن بزرگداشت روز دانشجو، همگام با تمام دانشجویان آرمانگرا، چونان گذشته استقامت اسلامی را سرلوحه ی فعالیت های خویش قرار می دهند و امیدوار به وعده ی نصرت الهی هستند.

 

و لاتکونوا کالتی نقضت غزلها من بعد قوه انکاثا ...

 

و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان در اروپا

 

مشاهده 2507 مرتبه